واگويه

دفتر خاطرات ِ تنهائي
عزم ِ آن دارم كه تا وا گويه را سامان دهم
گاته هاي خفتهً خاكستري را جان دهم
با كدامين قصه آرايم كلام ِ خويش را ؟
باكدامين نثر ِ موزون قصه را پايان دهم ؟
يادمان ِ كودكي ها ، خاطرات ِ دلنشين
شرح هر رخداد ِ آنرا روشن و تابان دهم
نوجواني بارورتر ، كنجكاو و تيز هوش
نمرهً عالي ترين هارا بدين دوران دهم
در جواني سايهً مِهر ِ پدر بي رنگ شد
سُربي و مُبهم ، نشاني برف و تابستان دهم
قد كِشيدم زير بال ِ سايهً خود سرفراز
اين بلندا را به همت ياري ِ ايمان دهم
در بلوغ و عاشقي ها پاكدامن واژه ه ام
فاخِرو فرهيخته ، پاسخ به وجدان دهم
حيف شد ، فرصت كم آمد ، دست ِ امدادي نبود
با خط ِ واگويه ها از نو به خود امكان دهم
دستهاي ِ خاكييم ، سرشار از حرف ِ دل است
از غزل لبريزم و داد ِ سُخن اينسان دهم
از ازل عاشق بدنيا آمدم ، دلباخته
تا ابد بايد بدين دلدادگي تاوان دهم
نسل ِ ققنوسم كه پر مي سازم از خاكسترم
ور نه بر خود سوزيم عنوان هيچستان دهم
خالق جانمايه هاي ِ شعر ، سنجابي نبود
آتشي در سينه پنهان است ، شرح ِ آن دهم
10/10/ 86
Labels: دفتر ِ خاطرات ِ تنهائي

0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home