پائيز

پائيز
رنگين كمان ِ برگها ، خورشيد پاره است
درياچه ميزبان ِ شب ِ پُر ستاره است

كي مي رسي عزيز ِ سفر كرده با بهار
پائيز ِ برگ ريز بهاري دوباره است

استاده ام به درگه ِ شبهاي ِ دير پاي
با مشعلي كه بر شب ِ هجران شراره است

اي بامداد ِ ردشن اي دروازهً اميد
بي تو تمام خواب هايم نيمه كاره است

از سنگلاخ ِ فتنه گذشتم به پاي ِ شوق
شرح ِ هزار تاول ِ من مرگ ِ خاره است

آزردم از تداوم ِ خاكستري شدن
طيف ِ سپيد ِ ديدنت ، درگاه چاره است

ما بانيان ِ بستر ِ روزان ِ روشنيم
شب از نگاه ِ روشن ما هيچ كاره است

آغوش ِ مام ِ ميهن و ديدار ِ آشنا
ارزانيت كه در مثل عمر ِ دوباره است

آبان 86