عيد ِ رمضان آمد و ماه ِ رمضان رفت .

نگفتم روزه بسياري نپايد
رياضت بگذرد سختي سرآيد
پس از دشواري اسانيست ناچار
وليكن آدمي را صبر بايد
رخ از ما تا به كي پنهان كند عيد
هلال انك به ابرو مي نمايد
سرابستان در اين موسم چه بنديد
د رش بگشاي تا دل برگشايد
غلامان را بگو تا عود سوزند
كنيزك را بگو تا مشك سايد
كه پندارم نگار سروبالا
دراين دم تهنينت گويان درآيد
سواران حلقه بربودند و آن شوخ
هنوز از حلقه ها دل مي ربايد
چويار اندر حديث آيد به مجلس
مغني را بگو تا كم سر ايد
كه شعر اندر چنين مجلس نگنجد
بلي گر گفته سعدي است شايد